Diep verscholen tussen de bomen aan de oevers van de Kleine Nete bevindt zich het hutje van Mie de Kruidenvrouw. Haar rommelig huisje lijkt rechtstreeks uit een sprookje te komen, volgestouwd met merkwaardige brouwsels en potjes, terwijl kruiden aan het plafond hangen te drogen. In deze veilige cocon leidt Mie een solitair bestaan, hoewel haar leven ooit anders was.
Vroeger had Mie een bloeiende zaak waar ze het hele dorp voorzag van kruidenmedicijnen, liefdesdrankjes en advies. Maar door roddels en achterklap raakte haar onderneming in verval. Gelukkig kan Mie nog steeds rekenen op een handvol trouwe klanten die haar expertise en goedaardig karakter waarderen.
Mie laat zich niet uit het veld slaan en geniet van haar eenzame verbintenis met de natuur. Rond haar huisje verbouwt ze allerlei heilzame kruiden. Als je vanaf goed door de bomen kijkt, zie je haar vrolijke, grijze krullen op en neer deinen terwijl ze fluitend door haar moestuin huppelt. Mie praat ook graag hardop tegen zichzelf. Ze vindt dat helemaal niet raar, maar ze beschouwt het als een teken van intelligentie. Hoewel ze vaak chaotisch en verward overkomt, is Mie een levende encyclopedie van kennis over planten, kruiden en de menselijke anatomie, tot aan de Latijnse namen toe.
Hoewel Mie houdt van haar eenzame en spirituele bestaan, ontvangt ze toch ook heel graag bezoek. Als ze iemand over het bospad hoort komen, valt ze bijna over haar eigen voeten om thee en kruidenkoekjes boven te toveren. Ze hoopt stiekem dat ze iemand kan helpen met haar advies of brouwsels, want dat maakt haar dag pas echt compleet. Meestal is het Leysa die op bezoek komt, vergezeld door Bas en Emma. Mie probeert Leysa altijd een liefdesdrankje aan te bieden, want ze begrijpt niet waarom zo'n mooi, lief en slim meisje nog steeds alleen is. Bas is haar favoriete bever, en die liefde is helemaal wederzijds. Emma daarentegen voelt zich nooit echt op haar gemak bij de kruidenvrouw.
Mie is niet bezig met mensen voor zich te winnen, ze volgt gewoon haar eigen pad. Omdat ze beetje te progressief is, mijden de meeste dorpsmensen haar. Maar wie Mie echt leert kennen, kan niet anders dan van haar houden.
