De Watermolen ligt aan de Kleine Nete, daar waar deze samenstroomt met de Aa. Al in de 11de eeuw werd deze molen voor het eerst vermeld. Het is een uniek monument in Vlaanderen, omdat de molen tot op de dag van vandaag uitsluitend op waterkracht draait.

In het verleden was het een banmolen, wat betekende dat alle inwoners uit de omgeving verplicht waren om hun graan hier te laten malen. Bovendien was het een dubbelmolen die niet alleen gebruikt werd voor het malen van graan, maar ook voor het slaan van olie. Hoewel het complex door de eeuwen heen meerdere keren werd verwoest, is het telkens weer opgebouwd. Het huidige molengebouw stamt uit de zeventiende eeuw.

Aan de overkant van de straat vind je de molenaarswoning en de bijbehorende gebouwen, die vermoedelijk in de tweede helft van de negentiende eeuw zijn gebouwd. Sinds 1962 is de molen een beschermd monument. Het gebouw is eigendom van de familie d’Ursel. De molenaarsfamilie Van Hool zorgt er nog dagelijks voor dat de molen blijft draaien.